Davit Hilbert: (1862-1943):

Matematiğin gerçek babalarından bir tanesi.

Bir gün Hilbertlerin evinde davet veriliyor. Birden Bayan Hilbert bakıyor ki Hilbert gömleğini değiştirmemiş. Eşi Hilbertin yanına gidip Bu gömlekle insanların yanına çıkma , hemen yukarı çık, gömleğini değiştir gel. der. Hilbert yukarı çıkar, aradan 5 dakika, 10 dakika.... geçtiği halde aşağı inmez. Bayan Hilbert telaşlanır, yukarı çıkar ve gördüğü manzara şudur. Hilbert pijamalarını giymiş, yatağa girmiş, uyuyor. Bu durum Hilbert için hiç de tuhaf değildir. Çünkü Hilbert her şeyi düzenli bir şekilde yapmaya alışmıştır. Hayatı boyunca yatak odasına gittiğinde ceketini çıkarır, kravatını çıkarır, gömleğini çıkarır, ondan sonra yapılacak şey nedir? Bundan sonraki aşama, doğal olarak pijama giyip, yatıp uyumaktır. O da onu yapmıştır.

Hilbertin görev yaptığı Götingende bazı şeyler o dönemde çok daha formal yapıdadır. Fakülteye yeni bir eleman geldiğinde kendisini fakülte mensuplarına tanıtmak zorundadır. Bunun usulü ise siyah takım elbise giyip, başına şapka taktıktan sonra bir taksi tutup lojmanlar arasında tura çıkmaktır. Taksi her lojmanın kapısında durdurulur. Taksiden inilip evin kapısı kibarca çalınır ve yeni eleman kapıda kendisini karşılayan kişiye kartvizitini takdim ederek kendini tanıtır. Eğer evin sahibi olan profesör evde değilse taksiye biner ve diğer eve gider. Ancak profesör evdeyse elemanın içeri girmesi ve birkaç dakikalık bir sürede kendisini tanıtıcı bazı şeyler söylemesi beklenirdi. Günün birinde yeni bir eleman gelir ve Hilbertin kapısını çalar. Kapıyı bayan Hilbert açar. Hilbert evde olduğu için konuk içeri davet edilir. Yeni eleman içeri girer bir koltuğa oturur, şapkasını çıkarıp koltuğun yanına yere koyar ve başlar kendini tanıtmaya. Ancak bir türlü susmaz. 5 dakika geçer, 10 dakika geçer yarım saat geçer adam hala konuşmaktadır. Hilbert gittikçe sabırsızlanır. Bir süre daha tahammül ettikten sonra yerinden kalkar eğilip misafirin şapkasını yerden alıp başına koyar, eşinin omuzuna dokunarak  Hayatım der, Genç arkadaşı daha fazla rahatsız etmeyelim. Hadi biz çıkıp gidelim ve kendi evinden eşini de alarak çıkar gider.

19. yüzyılın sonunda, 20. yüzyılın başlarında Almanyada Göttingen Üniversitesi tarihin en parlak dönemini yaşamaktadır. David Hilbert bu ortamda bulunmaktan çok memnundur. Fakat kendisini Berline gitmesi için ikna etmeye çalışanlar vardır. Bunlardan biri de Leo Köenigsberger. Berline gitmeyi kabul etmesi halinde kürsüsünü Hilberte devretmeye hazır olduğunu söyler. Bayan Hilbert böyle bir değişikliğe sıcak baksa da Hilbertin böyle bir niyeti yoktur. Ancak iki tarafı da kırmamak için ekstra istekler sıralamaya başlar. Kendisini ikna etmeye çalışan ekibin içinde yer alan Friedrich Altroff Ama, der Hocam bütün bu istedikleriniz Berlin de bile yok. Hilbert mutlu bir şekilde gülümser Tabii, der, zaten Berlin de Göttingen değil ki.